Από την αρχισυντάκτρια....Τα αηδόνια δεν σ’ αφήνουν να κοιμηθείς…

Τα αηδόνια δεν σ’ αφήνουν να κοιμηθείς…

Είναι καιρός τώρα που ήρθαν ξανά τα αηδόνια στα μέρη μας. Το δάσος δίπλα μας, γεμάτο γλυκές και γαργαριστές φωνές που συναγωνίζεται η μία την άλλη, στην ομορφιά και την τσαχπινιά. Μία τεράστια ορχήστρα που κάνει παιχνιδισμούς και σε παρασύρει σε ένα κονσέρτο μαγευτικό, κονσέρτο της άνοιξης.

Ακόμη και τις νύχτες που έχει ψύχρα, τα αηδόνια δεν πτοούνται. Παίρνουν φόρα και τραγουδούν ακόμη πιο δυνατά, ακόμη πιο ελκυστικά, ακόμη πιο γλυκά, λες και έτσι θα διώξουν το κρύο. Μόνο η βροχή δεν τους αρέσει. Όταν πιάνουν οι δυνατές ανοιξιάτικες μπόρες, κρύβονται και σιωπηλά περιμένουν να περάσουν, σχεδόν μουτρωμένα με τον καιρό που τους χαλάει τη βραδινή τους παράσταση.

Τα αηδόνια είναι οι άγρυπνοι φύλακες της άνοιξης. Είναι οι μύστες του δάσους που ξορκίζουν το σκοτάδι της νύχτας. Με το τραγούδι τους, καλούν και τα υπόλοιπα ζώα που ξαγρυπνούν να συμμετάσχουν στη μυστική τους συναυλία. Τα αηδόνια πρωταγωνιστές –πώς αλλιώς θα γινόταν; - τα άλλα νυχτοπούλια στις δεύτερες φωνές και τα βατράχια στο βάθος να κρατούν το ρυθμό και να γεμίζουν τα κενά της θεϊκής αυτής παρτιτούρας!

Έρχονται κάθε άνοιξη για να μας ομορφύνουν τη ζωή, σαν να ξέρουν ότι ο χειμώνας που περάσαμε ήταν βαρύς. Σαν να ξέρουν ότι χρειαζόμαστε τη συμπαράστασή τους για να πετάξουμε περιττά βάρη από πάνω μας και να υποδεχτούμε πιο ανάλαφροι το καλοκαίρι.

Είχε δίκιο ο ποιητής. Τα αηδόνια δεν σ’ αφήνουν να κοιμηθείς…

Και τότε, πάνω σε αυτή την αγρύπνια, είναι που αντιλαμβανόμαστε το προφανές. Πραγματικά, πόσο τυχεροί είμαστε που ζούμε σε έναν τέτοιο τόπο. Είμαστε τυχεροί που ανοίγουμε το παράθυρο και ακούμε τα πουλιά να κελαηδούν, αναπνέουμε βαθιά καθαρό αέρα και χάνεται το βλέμμα μας στο πράσινο του δάσους και του βουνού αλλά και στο ανεμπόδιστο καθαρό γαλάζιο του ουρανού, που καθηλώνει τον παρατηρητή. Είμαστε τυχεροί που με μια βόλτα στο δάσος καθαρίζει το μυαλό και η ψυχή μας από τις έγνοιες και είμαστε έπειτα δυνατοί και έτοιμοι να αντιμετωπίσουμε τα πάντα. Είμαστε τυχεροί που απλώνουμε το χέρι και κόβουμε φρέσκες από τη γη, μοσχομυριστές φράουλες και χαμοκέρασα (αγριοφράουλες) και αργότερα βατόμουρα, φραγκοστάφυλα, κορόμηλα και σύκα. Είμαστε τυχεροί που το περιβάλλον αυτό μας χαρίζει βαθύ και ξεκούραστο ύπνο, συχνά κάτω από τα αστέρια. Είμαστε τυχεροί που τρώμε φρέσκα αυγά, γάλα και τυρί από ζώα ελεύθερα που βόσκουν στο διπλανό χωράφι και μέλι από τις πολυάσχολες μέλισσες που βουίζουν πάνω από τα λουλούδια γύρω μας.

Η τύχη μας αυτή δεν είναι φιλολογική, αλλά πραγματική. Όσοι τουλάχιστον, ζούμε στην Ευρυτανία, καταφέραμε να είμαστε στο φυσικό περιβάλλον του ανθρώπου, την αγνή φύση. Μαζί με όλα τα άλλα πλάσματα του Θεού, καλούμαστε να ζήσουμε σε αυτόν τον τόπο αρμονικά, με συμπόνια, δημιουργία και χαρά. Καλούμαστε να ανακαλύψουμε ποιοι είμαστε και ποιος ο πραγματικός λόγος της ύπαρξής μας σε αυτόν τον κόσμο. Και είναι τόσο απλό αυτό, τόσο οφθαλμοφανές, που πολλές φορές δεν το βλέπουμε καν, ενώ βρίσκεται μπροστά μας. Συχνά, είμαστε πολύ αποκομμένοι από την πραγματική μας φύση και δεν διακρίνουμε σωστά. Είμαστε στον παράδεισο και δεν το έχουμε καταλάβει…

Ελένη-Ευαγγελία Αρωνιάδα

Εκδότρια       

Κατηγορία: